Deze kant op. De schuur. Er is een meisje in nood.
Hoezo: In nood? - Kijk maar.
Wat is dit? - Het meisje is een varken.
Het varken is je cadeau. Dit is een feestje. Gefeliciteerd.
Waarom hier en niet in het bos? - Lekker dankbaar.
Omdat het een verrassing is.
Zo kunnen de inwoners van Nettlestone mee feesten en je bedanken.
Waar is iedereen eigenlijk, George? - Ze konden niet komen en ik ook niet.
Hoezo? Dit is de verjaardag van Robin Hood. Waar zijn ze?
Het spijt me. - Wat spijt je?
Dank u.
Gefeliciteerd. - Wie is dat?
Ellingham. - De groeten van de sheriff.
De leider van z'n huurlingen. - En hij stuurtje z'n beste mannen.
DIEP IN HET HARTVAN ENGELAND
WOONT EEN LEGENDE
Will? Djaq? Hoeveel zijn het er? - Ik ga dood. Van schaamte.
Er gaat niemand dood. - Waarom deed ik het in het dorp...
...waar we verraden en omsingeld kunnen worden?
Nettlestone krijgt deze winter niets. - Hou je mond, Much.
Heb je een plan? Een half plan? - Ik heb geen half plan.
Hoeveel, Djaq? - Dertig, veertig.
We zijn dood.
Wacht.
Nog meer aan deze kant. Honderd.
Ze komen eraan.
Barricadeer de deur. - Wacht. Ik heb dit.
Hood, Hood, Hood.
Sorry Robin, hij was voor je verjaardag.
Much, Will. Open de deur.
Wat is dat? - Een varken.
Buskruit? Ik had gezegd dat ik dat niet meer wilde zien.
Ik was ongehoorzaam. - Goed zo.
Heb je nog meer? - Niks meer.
We hebben genoeg buskruit om een heel leger te vernietigen, Ellingham.
Je bluft.
Stuur een boodschap naar de sheriff.
Dat levert wat tijd op. Ik moet nadenken.
Wij zijn met z'n vijven, zij met z'n honderden.
Een paar vastberaden Spartanen vochten ooit tegen een Perzisch leger.
Strategie. - Overleefden ze het?
Nee, maar ze deden het redelijk.
Een rotverhaal, hè?
Binnen.
Het is 14 oktober, Robin Hoods verjaardag.
Dat is zo. Is dat zo?
Moet ik nog iets weten, behalve dat je de Nachtwaker was?
Gelukkig.
Ik kwam even zeggen dat ik wegga. - Waarheen?
Dat mag ik niet vertellen, maar als ik terugkom, zal het anders gaan.
Beter. Voor mij. Voor ons. - Wat is aan de hand, Guy?
Je moet me beloven dat de Nachtwaker verleden tijd is.
Ja, maar waar ga je heen? - Beloofje het?
Ik beloof het.
Gaan we ze vermoorden?
Gaan we ervan genieten?
Gaan we ze vermoorden?
Gaan we ervan genieten?
Gewoon niet op letten. Ze willen ons alleen maar intimideren.
Ze rekken tijd. Kijk of er nog iets in die vaten zit. Zo ja, vul dan die emmers.
Waarom? - Voor als ze de schuur in brand zetten.
Gaan we ze vermoorden?
We gaan ervan genieten.
Let op die tas.
Is je knecht klaar? - Zo te zien wel.
Weet hij waar we heen gaan? - Portsmouth, heb ik gezegd.
Nemen we de huurlingen niet mee?
Met een beetje geluk zijn ze Hoods verjaardag aan het vieren.
We doen dit alleen. Stilletjes.
Hebben ze gezegd waarom?
Ik weet alleen dat we naar Portsmouth gaan. Je hebt het niet van mij.
Ze verwachten vast dat de koning in Portsmouth aan land komt.
Het kan van alles betekenen. - Dat is niet goed genoeg.
Stel dat het wel de koning is? Je weet wat ze hem zouden aandoen.
Daar kan ik niets aan doen. Ik ben slechts de geselknaap.
Als je verraad toestaat, pleeg je verraad. - Onzin.
Als je een scheet toestaat, heb jij hem nog niet gelaten.
Wat is er met je gebeurd? - Ik heb geleerd aan welke kant ik sta.
Waar ben je?
Ik moet de sheriff tegenhouden.
Schiet op, klungel. Ik heb niet de hele dag de tijd. Voorzichtig.
Tempo. Luie donder.
Nieuws uit Nettlestone? Goed? Slecht? Allebei?
We hebben een probleempje.
Wat bedoel je met exploderend vuur? - Buskruit.
Ik weet wat het is. - We willen de schuur platbranden.
Ben je doof? Ik heb gezegd dat ik Hoods mooie gezichtje...
...op z'n mooie hoofdje op z'n mooie rompje op een staak wil.
Wat moeten we dan doen? - Het maakt me niet uit watje doet...
...of hoelang het duurt. Breng me Hoods lichaam op een staak.
John? Will? Djaq? Maak je klaar om te vluchten.
Wat doe je? - Het is mijn schuld, ik haal jullie hieruit.
Ik ga zogenaamd onderhandelen zodatjullie kunnen ontsnappen.
Als ik sterf...
...denk dan nog eens aan me. - Much, wat doe je nou?
Niet schieten. Ik ben ongewapend.
Ik geef me over en kom onderhandelen over...
Dank je. Vreselijke mensen.
Walgelijk.
Allan? Ik kan Robin niet vinden.
Maakje niet druk. Ik ga met Gisborne en de sheriff.
Zonder soldaten of huurlingen. Het gaat niet om de koning.
Dat doe ik wel. Ik ga er een eind aan maken.
Hoe? - Weet ik niet.
Desnoods dood ik de sheriff.
Ben je vergeten wat er dan gebeurt? - Dan verwoest prins John Nottingham.
Als de koning in het zuiden is, is Johns leger daar ook en is Nottingham veilig.
Dat weet je allemaal niet zeker.
Als ik voorkom dat de sheriff de koning vermoordt, komt hij weer op de troon.
Dat betekent het einde van prins John en de Zwarte Ridders.
Wil je Engeland in je eentje redden? - Ik kan Robin niet vinden.
Gisborne en de sheriff gaan nu. Wil je me helpen?
Het spijt me, maar dit is niks voor jou. - Nee, het spijt mij.
Je onderschat me.
Heren, ik heb geweldig nieuws.
Heren, ik heb schitterend nieuws.
Wij, de Zwarte Ridders, staan op het punt iets groots mee te maken.
We wachtten niet tot Mohammed naar de berg kwam.
We brachten de berg naar Mohammed.
We wachtten niet tot de koning aan land kwam...
Dat was een fout, juffie. Een grote fout.
We hebben alle tijd, Hood. - Wij ook.
Lust je nog wat varkensvlees? - Ik snap het niet.
Wat zijn dit voor soldaten? Ze doen niets.
Huurlingen vechten voor het geld, niet vanuit een overtuiging.
Daarom willen ze niet vechten. - Gaan ze gewoon wachten?
Daar lijkt het wel op. We kunnen hier niet uit ontsnappen.
Ze gaan wachten tot we naar buiten komen.
En dan vermoorden ze ons. Zonder er woorden aan vuil te maken.
Je bent net te laat. Je lepravriendin probeerde me te vermoorden.
Wistjij hiervan? - Ik wist van niks.
Waarom zou hij er iets van weten? - Ze had z'n zwaard gestolen.
Ik zag het niet aankomen. Ze is goed, maar ik ben beter.
'Ze is goed, maar ik ben beter? '
Dat betekent dat je wist dat ze hiertoe in staat was.
En jij ook. - Heer, ik kan het uitleggen.
Dat zou ik maar doen, want ze heeft zojuist getracht me te vermoorden.
Ik heb recentelijk ontdekt dat Marian de Nachtwaker was.
En dat vertelde je me niet? - Ik dacht dat ze ermee gestopt was.
Dus fopteje me en zette je haar ontsnapping in scène?
Wie was degene die ontsnapte?
Ik volgde alleen een bevel op. - Van mij, ja.
Ik dacht dat ze misleid was en vond niet dat ze de strop verdiende.
Wat nobel van je. Je wilde er vast iets voor terug, of niet soms?
Als blijk van dank? De Nachtwaker. Ik ben onder de indruk.
Blijf van me af. - Wachters, in de kar met Lady Marian.
Ze gaat met ons mee. - Naar het Heilige Land?
Kijk die blik eens. Zo veelzeggend.
'Wat gaat er gebeuren, Guy? '
Dat moet je maar afwachten, juffie.
Wacht, Guy. Het Heilige Land?
Is dit wat ik denk dat het is?
Gaan we de koning vermoorden? - Je zou vereerd moeten zijn.
Dat ben ik ook, maar...
Het Heilige Land? - Het gaat om de ultieme prijs:
Absolute macht. - Voor jou en de sheriff, ja.
En voor jou. Ik zal zorgen dat je loyaliteit wordt beloond met land en een titel.
Echt? Krijg ik dan een adellijke titel of zo?
Wat nu weer?
Ik word hier gek van. Waarom vermoorden ze ons niet gewoon?
Ze hebben er geen reden voor, Much.
We worden met het uur banger, vermoeider en wellicht roekelozer.
Het was roekeloos ons hier te brengen. - Ik zei toch sorry?
Niet goed genoeg. - Alsof jij nooit een fout maakt.
Ik zeg niets.
Jij hebt de sheriff naar ons kamp geleid. - Ik wilde de armen voeden.
Hier voeden wejou, metje dikke kop. - Moet je horen wie het zegt.
Hou jullie mond.
Dit is precies wat ze willen. Ze willen dat we ruzie krijgen.
Gun ze dat genoegen niet.
Ik denk dat we ons moeten ontspannen. - Ontspannen?
Waarom heb ik daar niet aan gedacht? Ik ben jarig. We gaan het vieren, eten.
Ik heb geen dikke kop. Baardaap.
Gaat u echt naar het Heilige Land? - Ik ben er nog nooit geweest. Jij?
Het weer schijnt er heerlijk te zijn.
Guy is er wel geweest. Toch, Gizzy?
Ben je er geweest?
Het is dus waar.
Je hebt getracht de koning te doden.
Voel jeje verraden?
Ga je hem weer proberen te doden? - Ja, en het is deels Robin Hoods schuld.
Robin zei de koning voorzichtig te zijn als hij in Engeland komt.
Het eerste plan, huurlingen in de haven, viel dus in het water.
Het nieuwe plan is dat we hem een bezoekje brengen.
Mohammed komt niet naar de berg. - Inderdaad. Zal ik dat gebruiken?
Lekker.
Luister je, Robin Hood?
Wees voorzichtig.
Een appeltje voor bij je varkensvlees. Eet smakelijk.
We laten je vanavond met rust. En morgen.
We laten jullie verhongeren. - Kom dan dinsdag maar terug.
We hebben eten en water voor 'n week. - Een week? Niet langer? Jammer.
De sheriff betaalt ons per dag.
Je bent een grappige kerel. Neem de volgende keer ook wat mosterd mee.
We hebben geen water voor een week. - Dat weet ik.
Wat nu? - Bluffen ze?
Dat maakt niet uit. We zijn sowieso verslagen.
We gaan hier toch geen varkensvlees zitten eten?
Jongens...
...ik heb een voorstel.
Als ze niet naar ons komen, gaan we naar hen. Bij dageraad.
Het zijn er teveel. - Dat is zelfmoord.
Een mooie dag om te sterven. - Hou toch je mond.
Waarom zegt hij dat altijd? Wat betekent het?
We zullen vrijwel zeker sterven, maar we gaan strijdend ten onder.
Ik doe mee. - Ik ook.
Ik ook. - Mooi zo.
Laten we er een Kalilah en Dimnah-avond van maken.
Kennen jullie dat niet? - Verbazingwekkend genoeg niet.
Zo'n avond vergeetje nooit. Je moet de waarheid spreken.
Je moet al je vragen stellen, en al je dromen en je geheimen delen.
Gewoon praten dus. - Ja, maar dan echt praten.
Als het saai wordt, roept iemand Kalilah en gaat je beurt voorbij.
Begin jij maar. Je houdt toch van praten?
Dat is zo, maar niet op deze manier. - Dan begin ik wel.
Hoeveel bedden wilt u? - Drie.
Slaap jij bij de paarden? - Nee, deze.
Ik zou niet gaan slapen. Robin Hood zal je komen tegenhouden.
Wist je dat hij vandaag jarig is? Hij geeft een feestje in Nettlestone.
Lemand heeft honderd van m'n meest woeste huurlingen uitgenodigd.
Hij is omsingeld. Dus Robin Hood is verleden tijd.
Slaap lekker. Pas op voor de paardenvliegen.
Je kunt hier niet mee doorgaan. - Wel waar.
Je hebt het gehoord. Robin is erbij. - Niet als we ontsnappen.
Ga terug naar Nottingham. We moeten hem helpen.
Ik kom eraan.
Ik bewonder jullie. Allemaal.
Jullie zijn goede mannen.
Moedige, gulle, vriendelijke, fatsoenlijke mannen.
En ik hou van jullie allemaal. Ik ben trots dat ik bij jullie hoor.
Moeten we zeggen dat we van elkaar houden?
Jullie zijn ook vies. Jullie stinken en hebben niemand.
We leven in het bos. - Ik moet eerlijk zijn.
Ik moet eerlijk zijn.
En als ik eerlijk ben...
...dan moet ik zeggen dat ik niet op dezelfde manier van jullie allemaal hou.
Je houdt zeker van iedereen behalve mij. Geweldig.
Er is er één...
...van wie ik meer hou dan van de anderen.
Als een vogel die 3200 km zou vliegen...
...en stormen zou trotseren om bij degene te zijn van wie hij houdt.
Dat is de liefde die ik voel.
En ik ben een dwaas. Pas nu we op het punt staan te sterven...
...durf ik het pas toe te geven. Zelfs tegenover mezelf.
Het spijt me.
Ik had het eerder moeten zeggen. - Will. Ik wist het.
Jij, Will Scarlett, bent sterk en oprecht en je vecht voor hetgeen je in gelooft.
Daarom hou ik van je. - En ik hou van jou.
Ik hou van de manier waarop je zegt wat je bedoelt, je gekke stem.
Gekke stem?
Ik neem alles terug. Ik haat je. - En ik hou van je vechtlust.
Je vecht als een man. Woest.
En omdat je altijd een vrouw bent.
Kalimnah. Saai. - Kalilah.
Ook goed.
Kan ik je vertrouwen?
Natuurlijk.
Vertel me over Robin Hood en Marian.
Wat is er met ze?
Ze zijn nog steeds...
Toch?
Hij is toch ten dode opgeschreven. - Dat is geen antwoord. Ik moet 't weten.
Staan jullie te zoenen in het maanlicht? Zal ik even weggaan?
Ga naar bed.
Kom op, John. - Van wie hou jij?
Van jullie allemaal. Zelfs van hem.
Ik hou van jullie allemaal, goed?
En van Alice.
Ik had haar niet moeten laten gaan. En van m'n zoon, kleine Little John.
Ik had moeten zorgen dat ze bleven. - Je had geen keus.
Laat me uitpraten.
Het was verkeerd om Alice te verlaten en naar het bos te vluchten. Verkeerd.
Daarom ben ik een grote, lelijke, domme, nutteloze lafaard.
Daarom zeg ik altijd 'Vandaag is een mooie dag om te sterven', Much.
Voor mij is het dat ook. Ik verdien het te sterven.
Ik heb de twee mensen verlaten die van me hielden en op me rekenden. M'n kind.
Waar zat ik met m'n hoofd? - John? Ik sta niet toe dat je zo praat.
Ik ga nu. Ik wacht niet tot morgen. Opzij met deze kar.
Ik moet dood. Ik wil dood. Laat me sterven.
Ik wil sterven.
Hoort dit bij dat Kalimnah-gedoe? Ik vind het maar raar.
Het spijt me, Robin.
Ik doe hier niet aan mee. - Prima.
Ik haat mezelf niet en ben niet verliefd op jullie. Meer is er niet te zeggen.
Waarom lach je? - Meestal kun je je mond niet houden.
Je vindt dat ik te veel praat. Ik weet dat je dat denkt.
Much praat te veel, eet te veel en piekert te veel.
Jij hebt makkelijk praten. Wie doet het anders?
Jij kunt de held spelen en hoefje geen zorgen te maken over het vuur...
...het eten, een gat in je cape of je verjaardag.
Daar zorgt die betrouwbare Much wel voor.
Ik zal je eens iets zeggen: Je waardeert me niet.
Je zit te gniffelen. Dat moet je niet doen.
Ik ben kwaad.
Ik hou van je, maar ik kan je ook niet uitstaan.
In het Heilige Land waren we met z'n tweeën, vormden we een team.
Alles wat we hebben meegemaakt, hebben we samen meegemaakt.
Thuis in Engeland waren we broers. Wapenbroeders.
Wat is daar nog van over?
Er is niets meer van over.
Je praat nooit met me.
Je hebt een vrij man van me gemaakt, en we horen gelijk te zijn.
We zijn niet gelijk.
Je behandelt me nog steeds als je bediende, en niet als je vriend.
Dat is niet waar.
Toch?
Kalilah.
Vannacht komen ze in elk geval niet.
Ik ga een plan voor morgenochtend maken.
Dank je. - Ik kan niet bij de sleutel.
Ga. Snel.
En jij dan? De sheriff is woest op je. - Ik red me wel. Ga. Red Robin.
Wie is daar?
Ik hoorde stemmen.
We blijven tot hier bij elkaar en dan verspreiden we ons.
Heeft iedereen het begrepen? Laat zien.
Ik ga hierheen. - Will en ik gaan hierheen.
Dan wisselen jullie van positie. - En daarna?
Ik denk niet dat er een daarna komt. - Dat weet ik.
Het eerste licht. De zon komt bijna op.
Nu gaat het gebeuren.
Het gaat echt gebeuren.
Vergeet wat ik heb gezegd.
Ik wil niet dat je zo aan me denkt als je sterft.
Ik zal me je herinneren als m'n loyale vriend.
Laten we onze wapens in gereedheid brengen.
We gaan zodra we iets kunnen zien.
We waren het hierover eens.
Jij hebt nog niet gesproken, Robin. Het is jouw beurt.
We hebben nog enkele ogenblikken te leven.
Laat me m'n gedachten houden. Ik deel ze met je in het hiernamaals.
Als er een hemel bestaat, is de jouwe anders dan de mijne.
En als er geen hemel bestaat? - Het is bijna licht.
Jullie kennen m'n gedachten.
Ik denk aan de armen. Aan jullie.
En aan Marian.
De vrouw waar ik van hou.
Aan wie ik een ring heb gegeven. - Zijn jullie verloofd?
De vrouw die me de hoop geeft dat we hier met veel geluk uit kunnen komen.
Ik heb je vriendschap inderdaad verraden, Much.
Maar je weet waarom.
Ik kan de ellende die we hebben gezien niet onder ogen zien.
Ik ben niet zo sterk als jij.
Ik moet het uit m'n hoofd zetten. Als ik dat niet doe, kan ik geen leiding geven.
Dan zou ik niet eens in staat zijn om...
Het maakt niet uit. - Om te schieten.
Natuurlijk zou hij kunnen schieten.
John heeft gelijk.
Alle mannen die we in het Heilige Land hebben gezien... in stukken gereten.
Schreeuwend.
Elke keer dat ik m'n boog span, zie ik ze.
Ik hoor ze.
Ik weet nu...
...of het nou goed of fout was:
Wat we in het Heilige Land deden, maakt niet uit.
Daarom moet ik proberen niemand te doden. Ik moet het moorden vermijden.
God heeft me de gave van het boogschieten geschonken.
Ik kan doden met m'n ogen dicht, van 900 meter afstand.
En ik moet m'n uiterste best doen om het niet te doen.
Daarom was ik er niet voor je toen je me nodig had, vriend.
Ik moet die herinneringen loslaten.
Ik moet vrij zijn.
Waarom heb je dat niet gezegd? - Dat maakt nu niet meer uit.
Nog even en we zijn voor altijd vrij.
Op de vrijheid. - Op de armen.
Op de goede mensen die we achterlaten. - Wij zijn Robin Hood.
Wij zijn Robin Hood.
Dank jullie, vrienden.
Ik had je voor me moeten laten zorgen, Guy.
Ik ben je knecht. Ik ben niets zonder jou.
Ik had je vanaf het begin voor me moeten laten zorgen.
Niet zo teleurgesteld, Guy. Die knecht van je, Allan, houdt niet meer van je.
Die lafaard is 'm gesmeerd.
Ik ga hem wel zoeken. - Nee, laat hem maar gaan.
We hebben hem niet nodig. Het is beter zo, met z'n tweeën.
Wat denk je ervan, John? Is het een mooie dag?
Het is een mooie dag.
Allan A Dale, Gisbornes mannetje. Ik zoek Ellingham.
Dat ben ik. - De sheriff stuurt me.
Ik moet de vogelvrijen naar het kasteel brengen.
Hij zei dat we moeten wachten tot ze naar buiten komen.
Hij heeft zich bedacht. - Waarom?
Ze bezitten wellicht informatie die hij kan gebruiken.
Het heeft vast iets met de Zwarte Ridders te maken.
Je krijgt natuurlijk gewoon je geld.
Gods zegen en tot ziens. - Tot in de hemel, vrienden.
Mag ik er even door, heren?
We vertrekken.
Is iedereen klaar? Eén... twee...
Allan A Dale.
Doe open. Ik ben hier namens de sheriff.
Laat hem binnen. Rustig, John.
Godzijdank.
Wat moet je? - Luister.
Ik heb ze iets wijsgemaakt. We moeten weg voor ze ons...
We? - Ik sta aan jullie kant. Vertrouw me.
Ik ben stom geweest, maar er is werk aan de winkel.
De sheriff en Gisborne gaan via Portsmouth naar het Heilige Land.
Ze gaan de koning vermoorden.
We moeten hier weg. Nu.
Zeelucht, Gisborne. Zeelucht.
Toe, geef Gizzy eens een kusje.
Niet?
Rijden voerman, we gaan een koning vermoorden.
Ze gaan rustig mee. Het is voorbij.
Eén ding: Ik moet dit zootje naar het kasteel zien te krijgen.
De sheriff wil de vogelvrijen dus in het kasteel spreken? Dat is gek.
Volgens dit kleine vogeltje heeft de sheriff het kasteel gisteren verlaten.
Dat meen je niet. - Leuk geprobeerd. Grijp ze.
Kom maar op. - Jullie gaan sterven.
We gaan inderdaad sterven, maar niet vandaag.
Ze hoort bij mij.
Fijn datje terug bent. - Fijn om terug te zijn.
Ik zei toch dat jullie zouden sterven?
Hij zei: Niet vandaag. Kom op, jongens.
Ze ontsnappen.
Naar het kamp? - Geen tijd. Ik heb iets verzwegen.
De sheriff en Gisborne hebben Marian.
Ze probeerde de sheriff te vermoorden en werd gepakt.
Allan heeft gelijk, we hebben geen tijd. We gaan naar de kust.
Ik kom eraan, liefje.
WORDT VERVOLGD
Blue